1
00:00:00,950 --> 00:00:07,160
‫چهاردهمین روز از ماه جولای سال پروردگار.
‫1518.‬

2
00:00:07,820 --> 00:00:13,100
‫گزارش‌های رسیده از استراسبورگ حاکی از
‫وضعیتی غیرعادی تو محله‌های پایین شهر است.‬

3
00:00:13,730 --> 00:00:20,060
‫شاهدان عینی از زنی خبر می‌دهند که از
‫بامداد روز چهاردهم جولای بدون توقف تو‬

4
00:00:20,060 --> 00:00:25,460
‫خیابون داره می‌رقصه.
‫مقامات شهری در ابتدا این موضوع را جدی‬

5
00:00:25,460 --> 00:00:30,200
‫نمی‌گیرند اما تا پایان همان هفته
‫تعداد این افراد به ده‌ها نفر می‌رسد.‬

6
00:00:30,470 --> 00:00:35,780
‫آنها می‌رقصند، می‌رقصند و نمی‌توانند
‫وایسن. برخی از آنها گریه می‌کنند.‬

7
00:00:35,900 --> 00:00:39,830
‫برخی دیگر می‌خندند.
‫هیچ کدام نمی‌دانستند چرا‬

8
00:00:40,460 --> 00:00:46,700
‫پزشکای شهر هم بهت‌زده بودن.
‫کشیش‌ها از نفرین صحبت می‌کردند و مردم.‬

9
00:00:46,910 --> 00:00:52,250
‫مردم فقط نگاه می‌کردند تا وقتی که
‫خودشون هم شروع می‌کنن به رقصیدن.‬

10
00:01:29,200 --> 00:01:34,990
‫اینجا پایان مرزهای خرافاته.
‫جایی که سایه‌های وهم‌آلود زیر نور بی‬

11
00:01:34,990 --> 00:01:40,420
‫رحم منطق کالبدشکافی می‌شن.
‫شما در حال گوش دادن به دیو هستید.‬

12
00:01:40,420 --> 00:01:47,350
‫من علی اسماعیلی هستم و این قسمت
‫اپیزود ششم از فصل اول این پادکست.‬

13
00:01:47,770 --> 00:01:52,030
‫فصلی که اسمش لاگ تاریکخانه است.
‫به سراغ معماهای حل‌نشده،‬

14
00:01:52,270 --> 00:01:59,560
‫پدیده‌های ماورایی و پرونده‌های عجیبی رفتیم
‫که سال‌هاست ذهن بشر رو به بازی گرفتن.‬

15
00:02:00,780 --> 00:02:05,130
‫تو اپیزود امروز سوار بر ماشین زمان
‫می‌شیم و به تاریک‌ترین کوچه‬

16
00:02:05,130 --> 00:02:09,180
‫های اروپای قرن شانزدهم می‌ریم.
‫جایی که یکی از عجیب‌ترین،‬

17
00:02:09,330 --> 00:02:14,790
‫مرگبارترین و غیرقابل‌باورترین پدیده
‫های تاریخ بشریت رخ داد.‬

18
00:02:15,030 --> 00:02:21,180
‫رویدادی که تو اون شادی‌آورترین کنش
‫انسانی یعنی رقصیدن تبدیل به یک ابزار‬

19
00:02:21,180 --> 00:02:27,000
‫شکنجه و مرگ گروهی شد.
‫ما امروز طاعون رقص استراسبورگ رو زیر‬

20
00:02:27,000 --> 00:02:32,460
‫تیغ جراحی می‌بریم تا بفهمیم
‫وقتی ذهن انسان از هم فرو می‌پاشه‬

21
00:02:32,900 --> 00:02:45,400
‫بعداً تا کجا می‌تونه تاوان پس بده.
‫لاگ شماره شش کد پرونده تروفه‌آ ۱۵۱۸‬

22
00:02:45,780 --> 00:02:50,520
‫موضوع رقص. تا سر حد مرگ. طاعون. رقص.‬

23
00:02:55,890 --> 00:03:11,800
‫پشت هر صفحه‌ای راز نهفته است.
‫هر کدی که نوشتم یه داستانی داره.‬

24
00:03:15,250 --> 00:03:29,230
‫آدم‌های عجیب. تصمیم‌های عجیب‌تر.
‫جاسوس‌ها توی سایه‌ها.‬

25
00:03:29,260 --> 00:03:51,520
‫چرا توی تاریکی نمیاد جایی که پرونده‌ها
‫حرف می‌زنن؟ جایی که. سکوت و داستان دارم.‬

26
00:03:54,670 --> 00:04:15,600
‫هر لاگی یه حقیقته. هر فایلی یه سر نخه.
‫گشود. پرونده باز شد اینجا. لوک تیو.‬

27
00:04:19,950 --> 00:04:27,270
‫جولای سال 2010 میلادی شهر
‫استراسبورگ بخشی از امپراتوری مقدس روم‬

28
00:04:27,300 --> 00:04:34,020
‫که امروزه توی خاک فرانسه قرار داره.
‫تابستون به شدت گرم و نفس‌گیره.‬

29
00:04:34,650 --> 00:04:39,420
‫بوی فاضلاب گندم‌های فاسدشده و مرگ تو
‫هوا موج می‌زنه.‬

30
00:04:39,720 --> 00:04:46,080
‫مردم از قحطی، بیماری سیفلیس و مالیات
‫های سنگین کلیسا به ستوه اومدن.‬

31
00:04:46,650 --> 00:04:52,980
‫استراسبورگ تو اون روزا شبیه به یک انبار
‫باروت بود که تنها به یک جرقه نیاز داشت‬

32
00:04:52,980 --> 00:05:00,980
‫و اون جرقه در یک روز گرم تابستونی در
‫قالب زنی به نام Christian زده شد.‬

33
00:05:05,480 --> 00:05:10,490
‫تصور کنید تروفه رو از خونش بیرون میاد،
‫به وسط خیابون خاکی میره.‬

34
00:05:10,850 --> 00:05:15,950
‫هیچ موسیقی‌ای در حال پخش نیست.
‫هیچ جشنی هم تو کار نیست.‬

35
00:05:16,130 --> 00:05:23,990
‫اون ناگهان شروع به رقصیدن می‌کنه.
‫اما این یه رقص معمولی و موزون نبود.‬

36
00:05:24,260 --> 00:05:28,970
‫حرکاتی تند، بی‌وقفه،
‫پرشی و خارج از کنترل بود.‬

37
00:05:31,010 --> 00:05:35,270
‫همسایه‌ها ابتدا تعجب می‌کنن و یه ذره
‫هم بهش می‌خندن.‬

38
00:05:35,270 --> 00:05:40,940
‫وقتی نگاش می‌کنن فکر می‌کنن که دیوونه
‫شده یا از شدت گرما مست کرده.‬

39
00:05:41,600 --> 00:05:46,880
‫اما ساعت‌ها می‌گذره و خورشید غروب می‌کنه
‫و تعرفه‌ها همچنان در حال رقصیدن.‬

40
00:05:47,510 --> 00:05:53,000
‫پاهاش شروع به خون‌ریزی می‌کنن.
‫لباسش غرق در عرق و خاک می‌شن اما اون‬

41
00:05:53,030 --> 00:06:01,040
‫رقصش رو متوقف نمی‌کنه.
‫مردمش هم با وحشت دورش جمع می‌شن.‬

42
00:06:01,070 --> 00:06:08,630
‫تعرفه‌ها برای شش روز متوالی بدون آب،
‫بدون غذا و حتی بدون یک لحظه استراحت‬

43
00:06:08,630 --> 00:06:12,890
‫داشته می‌رقصیده.
‫صورتش نشون از دردی وحشتناک داشته.‬

44
00:06:14,180 --> 00:06:20,600
‫اون با چشماش از مردم کمک می‌خواد اما
‫بدنش دیگه تحت کنترل خودش نیست.‬

45
00:06:21,050 --> 00:06:25,460
‫وقتی بالاخره از شدت
‫خستگی از هوش می‌ره روی زمین می‌افته.‬

46
00:06:25,850 --> 00:06:32,840
‫مردم فکر می‌کنن این کابوس دیگه تموم شده.
‫اما این تازه شروع یک آخرالزمان بود.‬

47
00:06:32,930 --> 00:06:37,820
‫چند ساعت بعد اون بیدار می‌شه و دوباره
‫شروع به رقصیدن می‌کنه.‬

48
00:07:02,970 --> 00:07:07,950
‫اما فاجعه اصلی زمانی رخ می‌ده که تروفه
‫ها دیگه تنها نیست.‬

49
00:07:08,280 --> 00:07:13,170
‫هفته اول که تموم می‌شه 10 نفر دیگه هم
‫بهش اضافه می‌شن.‬

50
00:07:13,710 --> 00:07:19,890
‫اونا بدون هیچ دلیلی به داخل خیابون‌ها میان
‫و شروع می‌کنن به رقصیدن‌های دیوانه‌وار.‬

51
00:07:20,400 --> 00:07:25,020
‫انگار زامبی‌هایی
‫هستن که به جای گاز گرفتن فقط می‌رقصن.‬

52
00:07:25,980 --> 00:07:33,360
‫شهر تو بهت و وحشت فرو رفته بود.
‫اونجا بود که کلیسا بلافاصله وارد عمل می‌شه‬

53
00:07:33,360 --> 00:07:40,410
‫و اعلام می‌کنه که این یک نفرین شیطانیه.
‫کشیش‌ها تو کوچه فریاد می‌زنن که این‬

54
00:07:40,410 --> 00:07:46,020
‫نفرین سنت ویتوس.
‫قدیسی که اگه از دست گناهکاران خشمگین می‌شد‬

55
00:07:46,020 --> 00:07:56,070
‫اون‌ها رو به رقص‌های شکنجه‌وار مبتلا می‌کرد.
‫روزنامه‌ای در کار نبود اما خبر این طاعون‬

56
00:07:56,070 --> 00:08:02,030
‫دهن به دهن تو تمام امپراطوری پیچید.
‫شایعات مثل آتیش تو جنگل پخش شد.‬

57
00:08:02,450 --> 00:08:08,150
‫عده‌ای می‌گفتن فضایی‌ها یا شیاطین
‫کنترل بدن اون‌ها رو تو دستاش گرفته.‬

58
00:08:08,690 --> 00:08:14,600
‫عده دیگه هم می‌گفتن که این نشونه
‫ای از پایان دنیا و آخرالزمانه.‬

59
00:08:16,070 --> 00:08:23,390
‫تو عرض یک ماه تعداد رقصنده‌ها به طرز
‫وحشتناکی به حدود 400 نفر رسید.‬

60
00:08:24,020 --> 00:08:28,970
‫کوچه‌های استراسبورگ تبدیل به یک سیرک
‫مرگبار و خونین شده بود.‬

61
00:08:28,970 --> 00:08:35,600
‫انسان‌هایی که با پاهای تاول زده و استخون
‫های شکسته می‌رقصیدن و یکی بعد از دیگری‬

62
00:08:35,750 --> 00:08:47,030
‫بر اثر سکته قلبی یا خستگی مفرط می‌مردن.
‫وقتی از طاعون رقص صحبت می‌کنیم با یک افسانه‬

63
00:08:47,030 --> 00:08:54,860
‫محلی یا داستان ترسناک برای خوابوندن بچه‌ها
‫روبرو نیستیم. این یک رویداد کاملا مستنده.‬

64
00:08:55,100 --> 00:09:01,090
‫اسناد شورای شهر استراسبورگ.
‫یادداشت‌های پزشکان محلی، خطبه‌های کلیسا،‬

65
00:09:01,270 --> 00:09:08,290
‫وقایع نگاری‌های سال 1916 همگی با
‫جزییات دقیق این فاجعه را ثبت کردند.‬

66
00:09:09,880 --> 00:09:15,580
‫پزشک معروف و مشهور اون دوران پارا سلسوس،
‫سال‌ها بعد در‬

67
00:09:15,610 --> 00:09:21,070
‫باره این رویداد رساله‌ای نوشت.
‫داده‌های خام نشون می‌دن که تو اوج این‬

68
00:09:21,070 --> 00:09:29,530
‫بحران روزانه ده تا پانزده نفر تو خیابونای
‫استراسبورگ بر اثر سکته قلبی، سکته مغزی یا‬

69
00:09:29,530 --> 00:09:36,880
‫کم‌آبی شدید جان خودشون رو از دست می‌دادند.
‫اما بیایید نگاهی به اتاق کالبدشکافی و‬

70
00:09:36,880 --> 00:09:38,890
‫تحلیل‌های اون زمان بندازیم.‬

71
00:09:56,590 --> 00:10:01,400
‫پزشکا و نخبه‌های استراسبورگ در سال
‫هزار و پانصد و هیجده با یک بن‌بست‬

72
00:10:01,400 --> 00:10:05,840
‫مطلق روبه‌رو بودند.
‫آن‌ها نمی‌توانستند هیچ عامل عفونی،‬

73
00:10:05,840 --> 00:10:13,400
‫زخم یا مسمومیت ظاهری پیدا کنند.
‫در آن زمان علم پزشکی بر پایه تئوری اخلاط‬

74
00:10:13,400 --> 00:10:21,890
‫چهارگانه یا هیومی بود. آره همچین چیزی.
‫پزشکان شهر با بررسی قربانیان به یک‬

75
00:10:21,920 --> 00:10:28,340
‫نتیجه عجیب و فاجعه‌بار رسیدند.
‫آن‌ها اعلام کردند که خون این افراد‬

76
00:10:28,340 --> 00:10:34,880
‫بیش از حد گرم شده.
‫تشخیص آن‌ها این بود که این بیماری‬

77
00:10:34,910 --> 00:10:41,660
‫ریشه نجومی و طبیعی دارد نه ماورایی.
‫اما راه حلی که تجویز کردند رسما حکم‬

78
00:10:41,660 --> 00:10:49,130
‫اعدام این صدها نفر را امضا می‌کرد.
‫پزشکان معتقد بودند که برای درمان خون دماغ،‬

79
00:10:49,430 --> 00:10:57,680
‫بیمار باید آنقدر برقصند تا این خون اضافی
‫که توی بدنشون از بین بره. بله درست شنیدید.‬

80
00:10:57,800 --> 00:11:03,890
‫تجویز پزشکی برای افرادی که داشتن از
‫شدت رقص می‌مردن. رقصیدن بیشتر بود.‬

81
00:11:21,830 --> 00:11:28,370
‫شورای شهر که دیگه کلافه شده بود از این
‫وضعیت تصمیم گرفت که از علم پوشالی اون زمان‬

82
00:11:28,370 --> 00:11:33,530
‫پیروی کنه. اونا خیابون‌ها رو باز کردن.
‫سالن‌های انجمن صنفی‌ها رو هم به‬

83
00:11:33,530 --> 00:11:39,680
‫این افراد اختصاص دادن و حتی تو میدون
‫اصلی شهر یک استیج چوبی بزرگ هم ساختن.‬

84
00:11:40,250 --> 00:11:45,740
‫اما کار به همین‌جا هم ختم نمی‌شد.
‫اونا نوازنده‌های حرفه‌ای،‬

85
00:11:45,740 --> 00:11:54,110
‫طبل‌زن‌ها و نی‌زن‌ها رو با پول مالیات مردم
‫استخدام کردن که شبانه‌روز موسیقی بزنن و‬

86
00:11:54,110 --> 00:12:00,960
‫رقصنده‌ها رو تو حالت تحرک نگه دارن. حتی
‫مردهای قوی‌هیکلی استخدام شدن تا زیربغل‬

87
00:12:00,960 --> 00:12:07,110
‫کسانی که از حال رفتن رو بگیرن و اون‌ها رو
‫مجبور کنن که رقصیدن‌شون رو ادامه بدن.‬

88
00:12:29,250 --> 00:12:33,360
‫داده‌های تاریخی
‫تا اینجا یک تناقض ترسناک رو نشون می‌ده.‬

89
00:12:33,750 --> 00:12:38,310
‫کارآگاه‌ها و مقامات آن زمان سعی کردن
‫با منطق خودشون معما رو حل کنن.‬

90
00:12:38,310 --> 00:12:43,680
‫اما این تصمیمشون یه بنزینی
‫بود که انگار روی آتیش ریختن.‬

91
00:12:44,190 --> 00:12:48,480
‫هر چی موسیقی بلندتر می‌شد استیج‌ها
‫بزرگ‌تر می‌شدن.‬

92
00:12:48,540 --> 00:12:55,590
‫افراد سالم بیشتری تو شهر با دیدن این صحنه
‫مسحور می‌شدن و کنترل بدن خودشونو از دست‬

93
00:12:55,590 --> 00:13:03,060
‫می‌دادن و به جمع رقصنده‌ها اضافه می‌شدن.
‫اونا تو یک لوپ مرگبار از اطلاعات غلط‬

94
00:13:03,060 --> 00:13:11,010
‫و درمان‌های اشتباه گیر افتاده بودن.
‫روزها به هفته‌ها و هفته‌ها به یک ماه‬

95
00:13:11,010 --> 00:13:18,600
‫پر از وحشت تبدیل شد. آگوست ۲۰۲۱.
‫استراسبورگ دیگه شبیه به یک شهر نبود.‬

96
00:13:18,600 --> 00:13:24,750
‫شبیه به تابلویی از جهنم شده بود.
‫بوی تعفن اجسادی که تو گوشه و کنار‬

97
00:13:24,750 --> 00:13:30,540
‫خیابون افتاده بودن با صدای بی‌وقفه و
‫کرکننده طبل‌ها و فلوت‌ها ترکیب شده بود.‬

98
00:13:30,930 --> 00:13:38,280
‫پروسه‌ای که مقامات شهر طی کردن نمادی از
‫استیصال کامل انسان در برابر ناشناخته‌هاست.‬

99
00:13:40,140 --> 00:13:45,570
‫تصور کنید پدری رو که صبح از خواب
‫بیدار می‌شه تا به مزرعه بره اما می‌بینه‬

100
00:13:45,570 --> 00:13:52,680
‫همسر و دختر خردسالش با چشمای گشاد و
‫وحشت‌زده دست تو دست هم تو حیاط خونه‬

101
00:13:52,710 --> 00:13:58,630
‫به شدت می‌پرن و می‌چرخن.
‫پدر تلاش می‌کنه که اونا رو متوقف کنه.‬

102
00:13:58,690 --> 00:14:04,990
‫دستاشون رو می‌گیره اما نیروی بدنی اونا
‫به طرز غیرطبیعی افزایش پیدا می‌کنه.‬

103
00:14:05,980 --> 00:14:12,400
‫اون نمی‌تونه اونا رو نگه داره.
‫چند روز بعد جنازه دخترش رو میون جمعیت‬

104
00:14:12,400 --> 00:14:17,890
‫رقصنده تو میدون اصلی شهر پیدا می‌کنه
‫که زیر دست و پای بقیه له شده.‬

105
00:14:18,850 --> 00:14:22,390
‫این داستان صدها خانواده تو استراسبورگ.‬

106
00:14:46,630 --> 00:14:52,060
‫با افزایش شدید تلفات شورای
‫شهر بالاخره متوجه شد که تجویز‬

107
00:14:52,060 --> 00:14:58,170
‫پزشکان یه اشتباه مرگبار بوده.
‫موسیقی نه تنها خون اون‌ها رو سرد نکرد‬

108
00:14:58,170 --> 00:15:04,740
‫بلکه جنون تو کل شهر پمپاژ می‌شد.
‫تو اوایل سپتامبر مقامات تصمیم گرفتن‬

109
00:15:04,770 --> 00:15:11,250
‫استراتژی رو صد و هشتاد درجه تغییر بدن.
‫اون‌ها نواختن هرگونه موسیقی رو‬

110
00:15:11,250 --> 00:15:15,780
‫توی شهر ممنوع کردن.
‫رقصیدن تو مکان‌های عمومی هم جرم شد.‬

111
00:15:15,960 --> 00:15:21,690
‫حتی قمارخانه‌ها هم بسته شدن.
‫چون مقامات فکر می‌کردن شاید این فاجعه‬

112
00:15:22,050 --> 00:15:31,560
‫واقعا خشم خدا به خاطر گناهان شهر باشه.
‫تو آخرین اقدامشون که یک اقدام نهایی و‬

113
00:15:31,560 --> 00:15:39,270
‫ناامیدکننده‌ست، اون‌ها صدها رقصنده نیمه‌جان
‫رو سوار بر گاری می‌کنن و به خارج‬

114
00:15:39,270 --> 00:15:47,460
‫از شهر به غاری در تپه‌های High می‌برن،
‫جایی که مقبره سنت ویتوس توش قرار داشت.‬

115
00:15:47,700 --> 00:15:53,460
‫کشیش‌ها کفش‌های قرمز رنگی که روی اون‌ها
‫صلیب کشیده شده بود رو به پای رقصنده‌های‬

116
00:15:53,700 --> 00:16:00,800
‫خون‌آلود می‌کنن و اون‌ها رو وادار می‌کنن
‫به دور محراب بچرخن و طلب بخشش کنن.‬

117
00:16:01,340 --> 00:16:08,390
‫به طور عجیبی بعد از گذشت چند هفته در اواخر
‫سپتامبر، این پدیده همون طور که ناگهانی‬

118
00:16:08,390 --> 00:16:16,670
‫شروع شده بود کم‌کم فروکش کرد و ناپدید شد.
‫اما بیشتر از ده‌ها نفر و شاید هم صدها‬

119
00:16:16,670 --> 00:16:23,420
‫جنازه روی دست شهر باقی موندن.
‫و یک سوال بزرگ: چه چیزی وارد بدن این‬

120
00:16:23,420 --> 00:16:24,620
‫مردم شده بود؟‬

121
00:17:02,280 --> 00:17:07,680
‫خب خب به قرن بیست و یکم خوش آمدید.
‫زمان آن رسیده که افسانه‌های شیاطین،‬

122
00:17:07,680 --> 00:17:12,600
‫خشم خدایان و تئوری‌های توطئه را دور
‫بریزیم و پرونده‌ی طاعون‬

123
00:17:12,600 --> 00:17:20,580
‫رقص رو ببریم توی آزمایشگاه DNA.
‫چطور بدن انسان می‌تونه روزها بدون توقف‬

124
00:17:20,580 --> 00:17:27,810
‫حرکت کنه تا زمانی که قلب از کار بیفته.
‫برای این معما علم مدرن دو مظنون اصلی‬

125
00:17:27,810 --> 00:17:33,780
‫داره که وقتی با هم ترکیب بشن
‫پرده‌ای از این راز هولناک برمی‌داره.‬

126
00:17:34,500 --> 00:17:40,020
‫ارگو نوعی قارچ خطرناک به نام
‫علمی Claviceps purpurea که تو محیط‌های‬

127
00:17:40,020 --> 00:17:48,750
‫مرطوب روی خوشه‌های گندم رشد می‌کنه.
‫یادتون باشه تابستون 1400 خیلی گرم و مرطوب‬

128
00:17:48,750 --> 00:17:56,850
‫بود و استراسبورگ هم درگیر قحطی شده بود.
‫به همین دلیل هم مردم هر غلطی که داشتن چه‬

129
00:17:56,850 --> 00:18:03,660
‫فاسد، چه سالم و تبدیل به آرد می‌کردند.
‫آن زمان خیلی تشخیص بین فاسد و سالم نبود.‬

130
00:18:03,660 --> 00:18:09,720
‫هر چی داشتن و تبدیل کردن قارچ و
‫گوشت حاوی مواد شیمیایی به شدت‬

131
00:18:09,720 --> 00:18:16,440
‫قدرتمندی از خانواده‌ی ارگوتامین‌هاست.
‫برای درک قدرت این ماده فقط کافیه‬

132
00:18:16,440 --> 00:18:23,820
‫بدونید که ماده اولیه و پایه برای ساخت
‫ماده مخدر و توهم‌زای ال‌اس‌دی هست.‬

133
00:18:44,400 --> 00:18:50,490
‫هر کسی که نان آلوده به ارگو رو می‌خورد
‫عملاً دوزهای بالایی از روانگردان رو‬

134
00:18:50,490 --> 00:18:57,910
‫دریافت می‌کرد که باعث توهمات وحشتناک و
‫اسپاسم‌ها و تشنج‌های شدید عضلانی می‌شد.‬

135
00:18:58,360 --> 00:19:05,500
‫اما یه مشکل علمی تو این تئوری وجود داره.
‫سم‌شناسان می‌گن ارگو تامین باعث انقباض شدید‬

136
00:19:05,500 --> 00:19:12,490
‫عروق خونی می‌شه و جریان خون رو به اندام‌ها
‫قطع می‌کنه که منجر به قانقاریا سیاه شدن دست‬

137
00:19:12,490 --> 00:19:20,110
‫و پا می‌شه. کسی دچار مسمومیت ارگو شده بود.
‫اون‌قدر درد می‌کرد که درد می‌کشید و‬

138
00:19:20,110 --> 00:19:27,400
‫پاهاش بی‌حس می‌شد که حتی نمی‌تونست بایسته
‫چه برسه به اینکه شش روز متوالی برقصه.‬

139
00:19:28,210 --> 00:19:36,010
‫پس ارگو به تنهایی نمی‌تونه مجرم اصلی باشه.
‫اینجاست که مظنون دوم و اصلی‌ترین عامل‬

140
00:19:36,010 --> 00:19:39,940
‫این فاجعه از دیدگاه روانپزشکی و عصب
‫شناسی وارد می‌شه.‬

141
00:19:40,510 --> 00:19:48,160
‫بیماری روان تنی جمعی مثل سایکوژنیک
‫است یا همان هیستری جمعی.‬

142
00:19:49,930 --> 00:19:56,310
‫ما باید ذهنیت و روانشناسی مردم سال
‫1400 را کالبدشکافی کنیم.‬

143
00:19:57,030 --> 00:20:01,230
‫این مردم تحت فشار شدیدترین استرس‌های
‫مزمن بودند.‬

144
00:20:02,130 --> 00:20:08,670
‫گرسنگی، فقر شدید،
‫شیوع بیماری‌های کشنده و از همه مهم‌تر یک‬

145
00:20:08,700 --> 00:20:15,870
‫کلیسای سرکوبگر که مدام به آن‌ها می‌گفت به
‫خاطر گناهانشان در آتش جهنم خواهند سوخت.‬

146
00:20:15,900 --> 00:20:23,520
‫و سنت ویتوس آن‌ها را نفرین خواهد کرد.
‫تو علم عصب‌شناسی یا نوروساینس وقتی مغز‬

147
00:20:23,550 --> 00:20:30,930
‫انسان تحت فشار روانی و تروماهای غیرقابل
‫تحمل قرار می‌گیره، آمیگدال بخش پردازش‬

148
00:20:30,930 --> 00:20:39,780
‫ترس در مغز اورلود یا بارگذاری می‌شه.
‫ذهن برای فرار از این فشار مطلق وارد‬

149
00:20:39,780 --> 00:20:44,430
‫یک حالت خلسه تجزیه‌ای که به انگلیسی
‫می‌شه Dissociative state می‌شه.‬

150
00:20:45,300 --> 00:20:51,780
‫وقتی تروفه‌ها به عنوان اولین نفر
‫احتمالاً به دلیل یک فروپاشی عصبی یا‬

151
00:20:51,810 --> 00:20:58,310
‫استرس شخصی شروع به رقصیدن می‌کنه،
‫ذهن خرد شده بقیه مردم شهر این الگو رو‬

152
00:20:58,310 --> 00:21:04,880
‫به عنوان یک مکانیزم دفاعی یا تحقق همون
‫نفرینی که از اون می‌ترسیدن کپی می‌کنه.‬

153
00:21:07,250 --> 00:21:16,040
‫تو حالت خلسه تجزیه‌ای، کنترل ارادی حرکات
‫بدن از قشر پیشانی مغز فرونتال کورتکس گرفته‬

154
00:21:16,040 --> 00:21:23,840
‫می‌شه و شبکه‌های حرکتی ناخودآگاه فعال می‌شن.
‫به همین دلیله که اون‌ها نمی‌تونستن توقف کنن.‬

155
00:21:24,020 --> 00:21:28,400
‫تو این حالت مغز حتی سیگنال‌های
‫درد رو فیلتر می‌کنه.‬

156
00:21:29,300 --> 00:21:33,230
‫استخون پا می‌شکنه اما مغز اون رو ثبت
‫نمی‌کنه.‬

157
00:21:33,560 --> 00:21:39,320
‫وقتی شورای شهر تصمیم گرفت برای اون‌ها
‫موسیقی پخش کنه در واقع از نظر روانشناسی‬

158
00:21:39,500 --> 00:21:46,430
‫این باور رو تو ذهن ناخودآگاه مردم تقویت
‫کرد که شما طلسم شدین و باید برقصید.‬

159
00:21:46,640 --> 00:21:53,270
‫اون‌ها به جای درمان ناخواسته بستر
‫این هیستری جمعی رو بزرگ‌تر کردن تا اون‬

160
00:21:53,270 --> 00:21:59,460
‫رقص یک عفونت باکتریایی نبود،
‫یک ویروس روانی بود که از طریق دیدن و باور‬

161
00:21:59,460 --> 00:22:03,240
‫کردن از ذهنی به ذهن دیگر سرایت می‌کرد.‬

162
00:22:29,550 --> 00:22:35,820
‫واقعیت خیلی وقت‌ها ترسناک‌تر از
‫داستان‌های ارواح و شیاطین طاعون.‬

163
00:22:35,820 --> 00:22:40,530
‫رقص استراسبورگ به ما نشان می‌دهد که
‫بزرگ‌ترین هیولایی که بشر باهاش روبرو هست‬

164
00:22:40,860 --> 00:22:47,850
‫تو اعماق جنگل‌های تاریک یا سیارات دیگه
‫پنهان نشده بلکه تو جمجمه‌ی خود ما هست.‬

165
00:22:48,060 --> 00:22:54,480
‫تو پیچ و خم‌های مغز خودمون لونه کرده.
‫ذهن انسان قادره برای فرار از رنج‌های‬

166
00:22:54,480 --> 00:22:59,000
‫دنیای واقعی جهنمی فیزیکی و خونین برای
‫خودش خلق کنه.‬

167
00:23:00,650 --> 00:23:05,390
‫و اما آخرین و مهم‌ترین سوالی که بنظرم
‫باید بهش پاسخ بدیم.‬

168
00:23:06,020 --> 00:23:14,180
‫آیا معمای سال 2017 طاعون رقص استراسبورگ
‫به طور کامل و صد در صد حل شده؟‬

169
00:23:15,260 --> 00:23:23,000
‫ما نمی‌تونیم از جسد پودر شده‌ی انسانی که
‫100 سال پیش فوت شده آزمایش خون بگیریم تا‬

170
00:23:23,000 --> 00:23:30,080
‫سطح دقیق ارگو تامین و کورتیزول رو بسنجیم.
‫اما ترکیب استرس وحشتناک محیطی و‬

171
00:23:30,260 --> 00:23:37,280
‫باورهای عمیق خرافی و شاید کمی نون کپک
‫زده منطقی‌ترین و علمی‌ترین پاسخی است‬

172
00:23:37,430 --> 00:23:43,400
‫که می‌تونیم به این جنون مرگبار بدیم.
‫اون‌ها توسط شیاطین تسخیر نشده بودن.‬

173
00:23:43,490 --> 00:23:46,580
‫اون‌ها تسخیر رنج‌های خودشون شده بودن.‬

174
00:24:26,470 --> 00:24:31,810
‫ممنون که تا پایان این کالبدشکافی در
‫تاریک‌خانه لاگ دیو با من همراه بودید.‬

175
00:24:32,050 --> 00:24:36,970
‫اگر به کشف حقیقت در پشت پرده‌های
‫خرافات علاقه دارید حتما لاگ‬

176
00:24:36,970 --> 00:24:41,500
‫دیو رو تو کست باکس اسپاتیفای اپل،
‫پادکست و سایر پادگیرها سابسکرایب‬

177
00:24:41,500 --> 00:24:47,500
‫کنید و به دوستانتون هم معرفی کنید.
‫نظرات شما چراغ راه ما تو این تاریکی هستن.‬

178
00:24:49,060 --> 00:24:53,290
‫اما تو اپیزود بعدی نیازی نیست به
‫قرن شانزدهم سفر کنیم.‬

179
00:24:53,650 --> 00:24:59,900
‫ما تو همین دوران مدرن قدم می‌زنیم
‫تو خیابون‌های شلوغ شهرهای بزرگ امریکا.‬

180
00:25:00,170 --> 00:25:07,520
‫جایی که ناگهان پیام‌های مخفی و عجیبی
‫درباره زنده کردن مردگان تو سیاره مشتری‬

181
00:25:07,760 --> 00:25:15,650
‫تو دل آسفالت‌های کف خیابونا ظاهر می‌شه.
‫هیچ کس هم نمی‌دونه چه کسی و چطوری تو تاریکی‬

182
00:25:15,680 --> 00:25:23,720
‫شب این کاشی‌ها وسط خیابون‌ها جاگذاری می‌شه.
‫تو لاگ شماره هفت به سراغ راز کاشی‌های‬

183
00:25:23,720 --> 00:25:29,330
‫مرموز تو این بین خواهیم رفت.
‫فضایی‌ها یا یک مجنون نابغه؟‬

184
00:25:29,960 --> 00:25:34,130
‫تا لاگ بعدی مراقب خودتون و تاریکی
‫ها باشید.
‫‬